Inloggen (e-mail/wachtwoord)

Leunend op mijn spade

Geplaatst op: 10-02-2014
door: Wanda Straatman
woordenjutter
Aan het eind van Woorden jutten op Terschelling in 2013 koos ik als schrijversnaam: de opgraver.
Dit was mij volstrekt ontschoten toen Flessepost 1 langs kwam en ik mijn huidige schrijversnaam opschreef: het opgravertje. Ik ben een kleinere versie van mezelf geworden.

Een eiland. Aangestampte aardkorst met hier en daar een hoopje, ongemerkt omgewoeld. Leunend op mijn spade kijk ik naar schuifelende holbewoners. De zacht ruisende geur van een poezenbuikje bevrijdt zich en verdampt in de avondlucht, meegevoerd door de wind, uitgestrooid over zee.

Ach Terschelling. Wat zou ik willen opgraven? Waarom? Ik laat de woorden zich ontworstelen en hun vluchtige verhaal vertellen. Om daarna de stilte des te scherper te aanschouwen, leunend op mijn spade.

Voor nu dus,

Het opgravertje, leunend op haar spade


Reageer (2)