Inloggen (e-mail/wachtwoord)

Gedane arbeid

Geplaatst op: 21-03-2020
door: Wanda Straatman
woordenjutter

Een oefening in subjectief beeldend schrijven 2

Ik kom de kamer binnen en gooi mijn werktas op de bank. Middenin de kamer blijf ik staan. Ik kijk rond zonder iets te zien. Er is niemand thuis vanavond en ik denk dat ik daar blij om ben. Ik zou niet weten wat ik zou moeten vertellen, waar ik zou moeten beginnen. Ik loop naar mijn bureau dat in de uiterste hoek van de kamer voor het raam staat. Het is al donker, maar ik zie witte wolken licht weerspiegeld in het water en daarachter op de weg flitsen de lichten van auto’s van links naar rechts en van rechts naar links. Feestverlichting, denk ik. In de zomer zie je de lichten niet, dan zijn ze verborgen achter de bladeren van de bomen. Maar nu in februari vormen ze een slinger, een versiering van mijn dag. Ik ga achter mijn bureau zitten en draai me langzaam om naar de kamer. Het eerste waar mijn oog op valt, is de grote eettafel. Daar is het allemaal begonnen. Ik streel de tafel met mijn ogen en ik zie ons weer zitten. Onze eindeloze gesprekken aan die tafel, de zoektocht naar het enig mogelijke programma voor onze leergang. Als ik opsta en diagonaal door de kamer loop naar de keuken, tel ik 19 passen. Best een grote ruimte, een balzaal waar ik doorheen zwier. Ik raak de meubels licht aan, als om ze tot leven te wekken en mee te laten dansen, ze mee te nemen in mijn opwinding. De gele bank bloost, de rode stoel grijnst en de zwarte stoel maakt een kleine buiging. De schilderijen en tekeningen kijken waarderend toe en geven een stil applaus. Ik dans en dans tot ik uiteindelijk uitgeput op de bank val. Het is gedaan, het is gelukt, het heeft gewerkt!


Reageer (2)