Inloggen (e-mail/wachtwoord)

JEUK

Geplaatst op: 23-03-2020
door: Simone Becker
online cursist

 

Gewoon in het diepe springen. Dat is wat ik moet doen. Niet aarzelen. Beginnen. En dat is wat ik nu doe. Hoe komt het dat het zo lang duurt bij Simone? Ik leg de lat hoog. 

Wanneer ik ga vliegen, ontmoet ik passagiers en collega's waarvan ik heilig van overtuigd ben dat het de bedoeling is dat ik hen ontmoet. Dat hun verhaal aan mij verteld moet worden. Het werkt overigens ook de andere kant op. Dat ik aan derden een zinnige boodschap kwijt kan. Op het bemanningencentrum kwam ik een collega tegen die vertelde dat hij 2ejaarsstudent Arabische taal- en letterkunde is aan de VU. Deze collega werkt fulltime. De gezagvoerder vertelt met een grote grijns dat hij op 40-jarige leeftijd is begonnen met saxofoon te spelen. Nu zit hij in een band. Hoe heet de band? De band heet DAB. Donderdagavondband.

 

Aan boord zat onder de passagiers in de business-class een ex van mij. Mijn ex uit Utrecht. Collega's vroegen aan mij waar ik deze man van kende. Voorlopig hield ik de boot af. Ze waren zo nieuwsgierig dat ze het zonder blikken of blozen aan hem vroegen. Waarop hij zei met Limburgse tongval 'Van de kèrmis uit Hòte'. Hij liet foto's zien van zijn verbouwde zolder inclusief de muziekhoek. Meteen was ik in mijn hoofd naar vijftien jaar geleden en zag zijn muziekkamer voor me. Op alle wanden zat schuimstof met piramidestructuur. In de kamer ernaast lag ik te herstellen van een voetoperatie. De man was zijn muziek aan het finetunen. Het geluid werkte heilzaam op mijn botpijn. Het was de nieuwe tune voor het televisieprogramma Vinger aan de pols. In het vliegtuig vertelde hij me dat het blijft jeuken om wederom muziek te gaan maken. Precies, het blijft jeuken. Dat zijn de woorden. Als het blijft jeuken, ga aan de slag. Dat geldt voor hem met de muziek en dat geldt voor mij met het schrijven. Dat hebben ex en ik toch maar mooi gemeen.


Reageer (1)