Inloggen (e-mail/wachtwoord)

Lente

Geplaatst op: 23-03-2020
door: Ragna
online cursist

1.3 Subjectief beeldend

In de straat, verstopt tussen een rij geparkeerde auto’s, staat een picknicktafel. Zo een van goedkoop steigerhout, hier en daar een beetje groenig uitgeslagen. De hele winter heeft hij in weer en wind buiten gestaan: maanden van regen, mist, een vlokje natte sneeuw zelfs, heeft hij meegemaakt. Maar daar lijkt nu eindelijk een einde aan te komen. De vroege lentezon schijnt een oranjegeel licht op het tafelblad, laat het hout na de lange winter nu langzaam opwarmen als was het een hagedis in de eerste ochtendzon. Als het kon praten, had het een zucht van genoegen geslaakt. Warmte, eindelijk. In de plantenbakken naast de tafel staan narcissen, tulpen en blauwe druifjes. Ze stralen in het zonlicht in geel, oranje en blauw, alsof ze willen uitroepen: ‘Kijk naar ons, bewonder ons, we zijn er weer! Kom naar buiten!’
Maar de straat is verlaten, het tafeltje is leeg. Er zit geen stelletje dat, zonnebril op, met een fles wijn de eerste lentezon viert. Geen groepje scholieren dat met z’n vijven een zak goedkope supermarktchips deelt. Geen ouder echtpaar dat na een wandeling even uitrust of een vriendinnengroep die luid schaterend hun laatste roddels uitwisselt. De straat is leeg, zoals alle straten in de stad leeg zijn. De tafel wacht op gasten die niet zullen komen.
Het gekrijs van een meeuw verstoort de stilte die als een deken over de straat hangt. Er klinkt zacht geklapwiek als hij voorbij vliegt. Met een doffe ‘flats’ laat het beest zijn behoefte vallen. Een witgrijzige massa verspreidt zich over het tafelblad.


Reageer (2)