Inloggen (e-mail/wachtwoord)

ER OP UIT

Geplaatst op: 17-12-2020
door: Marleen Schlatmann
online cursist
Vanmorgen is Snoefy er stiekum alleen op uit geweest. Het motregende de hele tijd en haar harige vacht is nu helemaal nat. Met haar kleine pootjes kan ze net, springend bij de poort van de tuin. Een grote tuin met allerlei keurig aangeharkte paadjes. Het is herfst en overal ligt blad. In de tuin staat ook een half overdekt tuinhuis "De Lounge"genoemd. Het is helemaal als een tuinkamer ingericht met een mooie lichtgrijze hoekbank, een grote tafel in het midden met allerlei spulletjes erop . Zelfs een elektrische kachel, zo'n hoog staal ding di je ook bij restaurants ziet. Snoefy gaat eens lekker op de bank rollebollen om haar vachtje te drogen. De bank wordt nat en modderig en ze valt in een diepe slaap.
En dan komt John de baas thuis. Hij parkeert zijn blinkende witte auto in de garage onder het huis. Hij is moe na zijn lange werkdag. Dat zie je zo aan zijn gezicht. Hij loopt achterom de tuin is. Snoefy wordt wakker holt naar hem toe en springt tegen hem op uit enthousiasme . Ha daar is mijn kans. Ik ben weer helemaal uitgerust denkt ze en blijft tegen haar baasje opspringen en begint zijn gezicht te likken uit pure liefde . Ze vindt het fijn om hem te zien en wil zo graag met hem wandelen, nee niet wandelen maar rennen. Zullen we gaan? Maar dat gebeurd niet. Eerst moet de bank schoongemaakt worden. Anders trekt het vuil erin. Daarna gaan ze samen naar binnen waar John eerst zijn gezicht wast en daarna een glas witte wijn inschenkt. Nee ik wil eruit denk Snoef. Hoe ga ik dat aanpakken? Eerst maar even gewoon heel lief doen. Tegen hem opkruipen, een beetje snuffelen en lief naar boven kijken net zolang totdat hij ook meedoet. En dan breekt er zowaar een knuffel kwartiertje aan. Dat werkt.... nog even opnieuw heel lief doen en nog een beetje doorzeuren en aanhouden want de hele avond thuis is ook zo saai. En ja hoor, John staat op en pakt de riem. NEE GEEN RIEM! dat bedoelde ik niet. Ik wil los! Daar komt niks van in . John is nu eenmaal de baas. Hij houdt van controle en koppelt de riem aan mijn halsband en we gaan naar buiten. Het is inmiddels al aan het schemeren. Ze lopen een eindje langs de weg met links en rechts het heuvellandschap. Het is nog vochtig want de hele dag heeft het geregend van die dunne motregen. Ineens ziet Snoefy iets in de verte. Het lijkt een omgewaaide groene bak.
Aangevreten kippenpoten, aardappelen, groente, allerlei bladafval, sinaasappelschillen en aangevreten klokhuizen. Alles lag op de stoep. Ze rent erheen zo hard dat de halsband losschiet. John schrikt zich rot. Hij was net zo lekker de dag aan het doornemen in zijn hoofd. Hij ziet in de verte dat Snoefy met haar kopje verdwijnt in de groene bak . John rent erheen maar kan het niet meer voorkomen. Ze is er al helemaal in verdwenen. Tussen dat afval zag Snoefy n.l. iets bewegen. Is dat een muis of een RAT?? "ik moet het weten en hem te pakken krijgen" denkt ze. Met een beetje heen en weer schuiven had ze de rat ineens te pakken. Het was nog een kleintje maar hij moet dood dacht ze en met haar scherpe tandjes beet ze het beestje dood. Nog een laatste harde schelle schreeuw van het ratje en toen was het gebeurd. Dit wou ze aan haar baasje laten zien. Ze probeerde met de rat in haar bek naar achteren uit de groene bak te lopen maar dat ging heel lastig. Gelukkig kwam John er net aan. Hij pakte haar pootjes en trok haar naar achteren. Hij wist nog niet wat ze in haar bek had. Toen Snoefy helemaal naar buiten getrokken was zag John dat ze een rat in haar bek had. Laat Los, Laat Los!!! schreeuwde hij. Snoefy schrok en liet het dode beestje los op de stoep. Oh jee, hoe moet dat verder dacht John. Zo kan je de boel niet achterlaten maar ik ben de eigenaar niet van die bak en die bak is niet door mij omgevallen. Wat te doen? Zal ik het gewoon zo laten liggen? Er was toch niemand in de buurt en de huizen waren een stuk verder. "Kom Snoef we zijn nog niet zo ver van huis, we gaan gewoon heel hard hollen naar huis. Daar pak ik de auto, een bezem , veger en blik en kranten en ga ik de hele boel wegvegen." Binnen 10 minuten waren we thuis. "Zo lekker om na dit avontuur mijn warme mandje te ruiken dacht Snoefy. Na een flinke poetsbeurt van John was het zover, ik rolde me in de warme dekens van mijn mand en viel in een diepe slaap. John pakte plastic handschoenen, bezem en veger en blik en een kartonnen doos, reed als een gek naar de plek des onheils, veegde de boel bij elkaar in de doos en kieperde hem in de groene bak. Net toen hij in z'n auto wilde stappen kwam er een man aan. "Wat is hier gebeurd met mijn groene bak ?" "Oh die was omgewaaid en ik heb het even allemaal bijelkaar geveegd"zei John ."Wat aardig van u, dank u wel" " Geeft niets hoor, ik heb het grag gedaan" zei John maar hij dacht heel iets anders. Geirriteerd stapte hij in zijn auto, reed snel naar huis en bestelde een pizza. Hij had nergens geen zin meer in alleen in zijn lekkere stoel. Naast hem lag Snoefy heerlijk te dromen.

Reageer (0)